#McDD
Informatie - McDD

witte bloemen
 McDD - Portaalsite
  McDD  /   DSM-IV-TR & ICD-10
  Welkom
  Informatie
  Chat
  Links
  Diagnose-centra
  Sitemap
  Contact
NL  EN


 Omschrijving
 
Er is nog weinig specifiek onderzoek gedaan naar de oorzaken van McDD. Vermoedelijk heeft het te maken met een stoornis van de informatieverwerking in de hersenen in combinatie met reactie op prikkels uit de omgeving. Het zou kunnen dat net zoals bij autisme een erfelijk kenmerk meespeelt.
McDD'ers zijn snel achterdochtig op alle gebieden (gebeurtenissen of gedragingen van anderen). Ze kunnen bijvoorbeeld denken dat anderen over hun aan het praten zijn. Soms verliezen ze zichzelf zo in hun fantasieën dat het verschil tussen fantasie en werkelijkheid voor hen niet meer duidelijk is. Zo kunnen ze het ook wel eens hebben over stemmetjes in hun hoofd die hen regeren zonder dat ze zich daartegen kunnen verzetten. Het is voor deze mensen niet mogelijk om de situatie aan de realiteit te toetsen. Er moet hen verder ook geleerd worden dat gedrag hen niet zo maar overkomt, maar dat dit te beïnvloeden valt. Het grote probleem hierbij is dat de regulatie van emoties gestoord is zodat het soms gebeurt dat het gedrag hen overkomt voordat ze aan denken toekomen.

Kinderen met McDD werden vroeger vaak borderline-kinderen genoemd omwille van psychische problemen die op de grens fluctueerde van neurose en (ontwikkelings)psychose.
Het diagnosticeren van McDD is niet zo gemakkelijk waardoor de diagnose vaak lange tijd gemist wordt. Dikwijls wordt de ernst ervan niet begrepen omdat het misleidend is hoe goed deze mensen kunnen functioneren en communiceren in een één-op-één contact. Hun rigide verzet wordt vaak gezien als koppigheid en onwil in plaats van onvermogen. Ten onrechte wordt ook dikwijls gedacht aan een gedragsstoornis omwille van de extreme boosheid, terwijl de angsten helaas maar al te vaak als te onbeduidend worden gezien. Een beetje angst verandert meteen in paniek en een beetje boosheid wordt razernij. Door de peilloze angsten, heftigheid van woedebuien en toegenomen lichaamskracht kan het zijn dat er te veel gevraagd wordt van het uithoudingsvermogen van de omgeving.
Bij kinderen met deze stoornis is het het beste om je eigen emoties niet te laten zien, omdat hun dat teveel in verwarring brengt. Het is belangrijk om je vooral te richten op de beleving van het kind. Het kind heeft weinig of geen behoefte aan sociaal contact of vermijdt dit, zeker bij contact met meerdere mensen. Als de situatie complexer of minder overzichtelijk wordt gaat het fout. Op het schoolplein, in de winkel, op het verjaardagsfeestje, op het familiefeest ontsporen deze kinderen heel snel en reageren dan met angst of woede.
Soms nemen ze wel initiatieven tot contact met anderen, maar missen vaak het vermogen sociale verhoudingen goed te doorzien. Er is gebrek aan empathie en er zijn zeer weinig vriendschappen met leeftijdgenoten. Ook aanklampend gedrag naar volwassenen toe doet zich voor.

De puberteit is een spannende fase voor jongeren met McDD, omdat in die periode vooral gevaar bestaat voor een psychotische ontwikkeling. Als ze volwassen zijn blijven ze meestal moeite houden met contacten en met het denken. Meestal blijven zij aangewezen op hulp en begeleiding, vooral bij wonen en werken.


© 2006 #McDD - realisatie: E. Appermont